spacer bez postojów.. czy coś wam to mówi?

[jadorota]

nie tylko nie odbiegacie od normy, ale ja wypełniacie ruch stymuluje rozwój mózgu, dlatego dzieci sie go domagaja


ale co sie nasłucham o tym, ze przyzwyczaiłam dziecko i mam za swoje

Ja już nawet zaczęłam w duchu sobie tak myśleć... no że przyzwyczaiłam. Tym bardziej, że mąż powątpiewa, czy czasami Młodemu nogi nie cierpną.

A mnie wkura, że nie mogę usiąść z nim w chuście. Nawet, gdy śpi. I nawet, gdy śpi w kółkowej!. ALe sytuacja jest analogiczna kiedy noszę go na rękach.
Próba usadowienia się zawsze kończy się wyciem

[opolanka]

Moja jak zaśnie to mogę stać...ale jak nie śpi i ja stoje--oj biada mi......
podobno im starsze dziecko tym lepiej sie nosi

[basiaT]

Ja się ostatnio zastanawiałam czemu moje dziecko od urodzenia takie pionowe jest - wyszło mi że chyba będąc w ciąży za dużo spacerowałam a trzeba było leżakować i przyzwyczajać kijankę do pozycji horyzontalnej albo bezruchu.
Dobra strona - odkryłam chusty , wolność jaką dają przy zachowaniu bliskiego kontaktu z dzieckiem.

[Gmurka]

Ja się ostatnio zastanawiałam czemu moje dziecko od urodzenia takie pionowe jest - wyszło mi że chyba będąc w ciąży za dużo spacerowałam a trzeba było leżakować i przyzwyczajać kijankę do pozycji horyzontalnej albo bezruchu.
Dobra strona - odkryłam chusty , wolność jaką dają przy zachowaniu bliskiego kontaktu z dzieckiem.

To teraz mamy za swoje
Cieszę sie tylko, że wcześnie zaczęłam, dzieki temu zyskałam 2 miesiące beztroskiego noszenia śpiocha chuściocha

[Gmurka]

A mnie wkura, że nie mogę usiąść z nim w chuście. Nawet, gdy śpi. I nawet, gdy śpi w kółkowej!. ALe sytuacja jest analogiczna kiedy noszę go na rękach.
Próba usadowienia się zawsze kończy się wyciem

U nas jest to samo, na rekach tez nie ma postojów ale tu super sprawdza się piłka do ćwiczenia. Bujamy sie odkąd mała była w brzuchu i tak nam zostało. Że też nie wpadłam na to podczas spacerów.. chyba stres mnie dopadał.

[marzen@]

Moja tez nie lubiła postojów, jak się zatrzymałam, albo wchodziłam do sklepu to się bujałam. Teraz ma 4 m-ce to zaczyna akceptować stanie (ale bujam się z przyzwyczajenia), a nawet da posiedzieć chwilkę Cierpliwości Gmurka i na Twoją córcię przyjdzie czas.

[Matusiomama]

Moja tez nie lubiła postojów, jak się zatrzymałam, albo wchodziłam do sklepu to się bujałam. Teraz ma 4 m-ce to zaczyna akceptować stanie (ale bujam się z przyzwyczajenia), a nawet da posiedzieć chwilkę

a ja się bujam nawet bez dziecka, tak przywykłam

i dobrze wiedzieć, że zniecierpliwienie w czasie postoju to norma, bo już myślałam, że mój brzdąc chusty nie lubi...
jak się chustuję w domu to przymusowo sprzątam, bo co sobie będę tak bez sensu chodzić, a stać i siedzieć nie mogę. Raz usiadłam żeby zjeść obiad jak dziecię spało w dodatku - nigdy więcej, najwyżej jem chodząc (bezsztućcowo)

[Naniby]

Ja przepraszam, ale jedno mi sie nasunelo: BUJAJ SIE!
A tak powaznie, to i my sie bujac musimy, nie ma rady Z reszta bywa tak, ze dziec moj sie nie daje zrobic w konia i odroznia nawet przez sen bujanie od chodzenia...

[Matusiomama]

dziec moj sie nie daje zrobic w konia i odroznia nawet przez sen bujanie od chodzenia...

no właśnie, czasem bujaniem nie da się mu zamydlić oczu...

[mamaLiKa]

Właśnie jestem w trakcie czytania "W głębi kontinuum" (lepiej późno niz wcale ) i natrafiłam na taki fragment, moim zdanie właśnie a propos wiercenia się dzieci wchuście jak się nie chodzi (zresztą moja też tak ma): "To, że maleńkie dzieci aktywnie zachęcają do tego, żeby je pobudzać, jest dowodem na to, że spodziewają się i potrzebują takich działań, niezbędnych dla ich rozwoju. Matka siedząca bez ruchu stworzy w dziecku obraz życia jako czegoś nudnego i powolnego. Dziecko będzie okazywać niepokoj i często wysyłać sygnały zachęcające do mocniejszej stymulacji. Będzie podskakiwać, machać rączkami, żeby wymóc na matce szybsze ruchy." To tak w temacie