Wypadki w chuście <zgroza>

Zdarzył nam sie wczoraj bardzo nieprzyjemny wypadek :oops:

Śnieżyca, nic nie widać, wicher w twarz, parasolką próbuję chronić śpiacego w kieszonce młodego, i.... wpadam na słupek blokujący wjazd przed budynek.
Upadłam, ale chyba instynktownie ochroniłam główkę maluszka, a poza tym parasolka nas trochę zamortyzowała :confused:
ja miałam oczywiscie obrażenia tu i tam, parasolka zniszczona
a dzieć nawet się nie obudził :D

Poniosłam więc dziecia dalej, ale było mi strasznie i przeraźliwie przez kilka minut :sorry:

miałyście jakieś wypadki podczas noszenia??? tak ku pokrzepieniu serca pytam - czy to tylko ja taka niezdarna jestem??? :?

Miałam trochę podobny.
Byłam z trójką w toruńskim ogrodzie zoobotanicznym (w styczniu). Było ślisko (lód+błoto), no i się przejechałam na takiej oblodzonej górce z Mają w chuście i z Malwiną za rękę :?

Niestety, to nie jest kwestia niezdarności tylko warunków meteorologiczno-terenowych. Ja też bym kiedyś niezłego orła wywinęła i to ze zwichnięciem kostki, stopa wlazła mi tak krzywo w jakąś paskudną dziurę w chodniku.
Tu muszę przyznać wyższość wózka nad chustą, jak się poleci to przynajmniej bez dziecka.

W każdym razie wszystko dobrze się skończyło, niezdarnością nie masz się co przejmować bo każdemu się może zdarzyć a idzie wiosna więc będzie bezpieczniej :-)

Tak, przewróciłam się w supermarkecie na rozlanym jogurcie :evil: Mały był w 2x. Poleciałam jak długa do przodu, ale udało mi się oprzeć na rękach, wylądowałam w pozycji "pompkowej" :lol: A młody nawet się nie obudził 8))

U nas mąż zaliczył niefajny poślizg na oblodzonej drodze.... na szczęście (sic!) upadł na plecy.
Zastanawialismy się kiedyś, co jest bardziej bezpieczne - wiązanie z przodu czy na plecach właśnie w kontekście upadków noszących. Czy ludzie częściej upadają do tyłu czy lecą do przodu statystycznie rzecz biorąc?

dziękuję kochane :D
lepiej mi na duszy jak czytam, że nie jestem taka wyrodna i niezdarna jak myślałam :oops:

Ja też kiedys lajznęłam z dzieckiem w chuście. Spacerek na wsi sobie urządziliśmy i noga wpadła mi w wyrwę w asfalcie. Dzieciek się uśmiał a ja przez miesiąc miałam opuchnięte kolana :roll:

Ja się poślizgnęłam na błocie, oparłam się na rękach (mały w 2x), też nawet nie miauknął, ani się nie obudził, ale teraz jak podejrzewam, że bardzo ślisko, to jednak biorę wózek.

Ja podobnie - dziura w jezdni i ja ryms. podparłam się jedną ręką - druga sama poleciała mi na kark młodego ( nie obudził się ) chociaż on już stary chłop i dawno główki nie pilnujemy.

To i ja dołączę do tych ze zwichniętymi kostkami.

Co prawda to nie z chustą historia ale z dzieckiem na ręku: moja mama spadła ze schodów niosąc mnie na rękach. Zaliczyła cały bieg schodów, zwichnieta ręke i mnóstwo siniaków. Mnie nie dolegało nic. Powiedziała, ze w życiu tak się nie bała, nawet ból ręki poczuła chyba z godzine po zdarzeniu.
Gdy się upada lepiej miec dziecko z przodu - ręce dorosłego nosiciela sa świetnym amortyzatorem, a wyciaganie rąk przed siebie podczas upadku jest odruchowe. Ja dlatego do komunikacji miejskiej wsiadam z dzieckiem zawiązanym z przodu. Nawet z czterolatką

Nam też się wpadki zdarzały... raz zamyśliłam się i spadłam z dość wysokiego chodnika, wylądowałam na jednym kolanie, Młody jak spał tak spał :) innym razem poślizgnęłam się na schodach i Remek mało co nie wypadł mi z rąk... a słupek blokujący wjazd przed budynek też zaliczyłam, na szczęście Remek był wyżej zawiązany i nie trafiłam Nim w słupek :) od tamtego czasu staram się nie zamyślać jak Remcia niosę :D
na pocieszenie dodam, że wózkiem częściej zdarzały mi się bliskie spotkania ze słupkami :D

dziewczyny
wybaczcie, ale jak czytam wasze opisy upadkow, ktore sa tak sugestywne i widze oczyma wyobrazni te pompki, piruety i inne, to sie troche usmialam :)

na moja obrone mam i swoja historyjke - jak sobie pomysle, jak wygladalam, to tez mi sie chce smiac.
szlam, po prostu szlam, zadna zla pogoda, zaden snieg, po prostu dziecko w 2x i jego pechowa mamuska na prostej drodze - potknelam sie o wystajaca plyte chodnikowa i... zaczela sie desperacka walka z grawitacja :) 9kg mojego szczescia pociagnelo mnie do przodu z sila wodospadu - nie wiem jakim cudem sie nie przewrocilam, ale nos mialam juz prawie przy ziemi :) rozpaczliwie machalam rekami, jakbym chciala sie wzbic w powietrze, echhh... przepieknie to musialo wygladac :lol: :lol: :lol:

Ja tez ostastnio wlazlam na kraweznik, ktorego nie widzialam. wygladalo to jak zakonczenie polki z przyklekiem ;) Szanowny maz byl w takim szoku, bo padlam do jego stop, ze mi nawet nie pomogl wstac t :roll: :roll: :roll:

No i raz, na plazy, dziecie mi w chuscie jakos objechalo w dol, chcialam chuste podciagnac i malo mi Ermioni gora nie wyleciala :oops: :oops:

Ja miałam dwa. Raz z córką w kółkowej i raz z synem w wiązanej. Ja akurat za każdym razem leciałam do przodu na ręce. Dzieciom nic się nie stało.

A w środkach komunikacji miejskiej, przeciwnie do Andziulindzi noszę tylko już tylko na plecach :P.

ze schodów z Manuelkiem z przodu-na szczescie w zwolnionym tempie i udało mi sie wylądowac na czterech :)

Tak mi przyszło na myśl, że jak idzie się z wózkiem i np. sie człowiek potknie, to lecąc do przodu odruchowo łapie za co może - i taki gwałtowny rzut na poręcz wózka - jak sobie wyobrażam - spowodowałby może wylot dziecka z wózka jak z procy. Jednak jak niesie się dziecko z przodu na sobie, to w odruchu samoobrony wyciągamy ręce, automatycznie amortyzując upadek i chroniąc dziecko. Upadek na plecy jest chyba gorszy, bo ręce nas nie ochronią :roll: , a najwyżej klapniemy na pupę.

A jeździł ktoś z was zachustowany rowerem?

Cytat:

---

Zamieszczone przez Budzik

Tak mi przyszło na myśl, że jak idzie się z wózkiem i np. sie człowiek potknie, to lecąc do przodu odruchowo łapie za co może - i taki gwałtowny rzut na poręcz wózka - jak sobie wyobrażam - spowodowałby może wylot dziecka z wózka jak z procy. Jednak jak niesie się dziecko z przodu na sobie, to w odruchu samoobrony wyciągamy ręce, automatycznie amortyzując upadek i chroniąc dziecko. Upadek na plecy jest chyba gorszy, bo ręce nas nie ochronią :roll: , a najwyżej klapniemy na pupę.

---

Oj, Budziku masz rację. Jechałam z wózkiem z małego wzniesienia i wywinęłam pięknego orła na pupsko nakrywając się prawie nogami, odruchowo trzymając się wózka. Na szczęście koleżanka, z którą szłam wykazała się doskonałym refleksem (Boże, dzięki jej za to!) i przytrzymała lecący wózek. Aż boję się pomyśleć co by się stało, gdybym szła sama :cry: I tutaj kolejny ukłon w kierunku chusty. O wiele łatwiej zamortyzować upadek w chuście niż złapać lecący wózek frunąc w powietrze (ja mniej więcej tak wyglądałam).

Rowerem? Nie i nie zamierzam, bo to chyba jednak zbyt niebezpieczne.
Ja jeszcze ani razu nie mialam wypadku w chuscie, a duzo chodzilam w zimie po oblodzonych schodach/chodnikach. Za to wiele takich wypadkow mialam w swojej wyobrazni, mam juz opracowane schematy, jak upadac.
Boje sie takiego upadku, nawet jesli Mackowi nic by sie nie stalo, ale wtedy stracilabym poparcie rodziny, zeby w chuscie nosic. Moja tesciowa juz 50 razy mnie spytala, czy mi Maciek z chusty nie wypadnie, czy sie nie zadusi, itp. Zawsze tylko patrzy tymi swoimi wytrzeszczonymi galami, jak Macka nosze i czeka, az cos sie stanie, zeby mi mogla udowodnic, ze chusty sa beee. Wiec zawsze bardzo w chuscie uwazam.

Cytat:

---

Zamieszczone przez beata2802

A jeździł ktoś z was zachustowany rowerem?

---

hmmm... nie próbowałam, ale brzmi ciekawie :)
jak się zdecyduję to pewnie w jakimś plecaczku, bo na rowerze lubię widzieć gdzie jadę :lol:

beata - a ty jechałaś???

Tak mnie dzisiaj strach obleciał, że się kiedys przewrócę. W górach jak szliśmy kilka razy już machałam łapkami i robiłam orła, ale udało uniknąć się wypadku.

Wrzuciłam w wyszukiwarkę, strasznie stary temat, ale widzę, że upadki się zdarzają....

Dziewczyny przepraszam :oops: ale popłakałam się ze śmiechu jak przeczytałam wasze opisane upadki :oops: wstyd mi okromnie :oops::p.
A co do upadków całe szczęście nikomu sie nic nie stało. A ja sobie myśle ze zawsze się może zdażyć czy z chustą czy na ręku . Ja akurat w chuście nie maiłam ale niedawno krzesło się pod nami ugieło. Dzięki Bogu jakoś udało mi się w dziwny sposób Marysie jakby połozyć na ziemi a sama skręcona padłam. A kiedyś w wózku nawet nie upadek, w sklepie jakoś wózek z gondolą przeważył mi się,stanął pionowo, zdążyłam złapać. Mała się troche zsunęła i chyba jej sie podobało a mnie mało serce ze strachu nie wyskoczyło jak pomyślałam co by było jakbym nie stała blisko i nie złapała go. Teraz już nie wieszam torby na rączce wózka tylko sama targam jak coś.

Cytat:

---

Zamieszczone przez Budzik

Tak mi przyszło na myśl, że jak idzie się z wózkiem i np. sie człowiek potknie, to lecąc do przodu odruchowo łapie za co może - i taki gwałtowny rzut na poręcz wózka - jak sobie wyobrażam - spowodowałby może wylot dziecka z wózka jak z procy. Jednak jak niesie się dziecko z przodu na sobie, to w odruchu samoobrony wyciągamy ręce, automatycznie amortyzując upadek i chroniąc dziecko. Upadek na plecy jest chyba gorszy, bo ręce nas nie ochronią :roll: , a najwyżej klapniemy na pupę.

---

Ja tak zrobiłam. Ignaś wyleciał z wózka, jak z katapulty. Złapałam go w locie. Miał niecały miesiąc wtedy.

W chuście... jeszcze nie - I NIECH TAK ZOSTANIE!!!, ale scenariusze czasem mam... bo ja z tych co na prostej drodze wywrócić się potrafią...
Natomiast w wózku w autobusie babcia z tych co to się ciągle pchają padała i chwyciła się boczku wózka, a w zasadzie łokieć w Młodą wcisnęła, bo jak miejsce jest, to nie takie i trzeba się za wszelka cenę pchać... a autobus rusza :hide: i nawet przepraszam babcie nie powie.... ale zrobiłam jej awanturę, a reszta pasażerów mnie poparła... Na szczęście Młoda drobnicowiec i nie było jej w tym miejscu - pod łapą babci... ale co się strachu najadłam.... to moje

ja do dzisiaj odczuwam skutki poślizgu na błocie, młody był zawiązany w kieszonkę, nie wywrócilismy się ale mam tak ścięgno naderwane w pachwinie, ze nie mogę nogi odwodzić, wysoko podnosić i takie tam...:(
i wiecie, mi się wydaje, że mając dziecko na ręku, w chuście lub brzuchu (2 razy miałam upadek) to instynktownie chronimy i padamy tak by dziecku nic się nie stało

Cytat:

---

Zamieszczone przez franciszka

W chuście... jeszcze nie - I NIECH TAK ZOSTANIE!!!, ale scenariusze czasem mam... bo ja z tych co na prostej drodze wywrócić się potrafią...
Natomiast w wózku w autobusie babcia z tych co to się ciągle pchają padała i chwyciła się boczku wózka, a w zasadzie łokieć w Młodą wcisnęła, bo jak miejsce jest, to nie takie i trzeba się za wszelka cenę pchać... a autobus rusza :hide: i nawet przepraszam babcie nie powie.... ale zrobiłam jej awanturę, a reszta pasażerów mnie poparła... Na szczęście Młoda drobnicowiec i nie było jej w tym miejscu - pod łapą babci... ale co się strachu najadłam.... to moje

---

Kurde, chyba bym normalnie odwinęła takiej babci :twisted:

Mnie wkurza częste podejście, że jak właśnie w chuście to musi być niebezpiecznie.
My mieliśmy przeszło miesiąc temu wypadek z Szymiek (włożyłam mu paluszki od stóp do gorącej herbaty :hide:) i pierwsze pytanie kilku osób: "a co, w chuście go miałaś" :twisted: a gdybym go e tej chuście miala to wypadku by nie było.

Młoda mamuska może być modna i zadbana,więc wrzuciałam młodego w kółkową, a że krótki dystansik był przede mną pomyślałam a co i wrzuciłam na nogi koturny:duh:. Wszystko było naprawdę super, do momentu kiedy bardzo mila Pani zrobiła mi miejsce w tramwaju, a skoro była tak mila, to mimo, że wole stać w chuście, to jednak zdecydowałam się skorzystać. No, ale troszkę w głupim momencie, bo akurat na zakręcie, dzieć przeważył i leeeeecielismy... ale miły ktoś nas cudem podtrzymał i skończylo się jedynie na buraku na twarzy ze wstydu:oops:.
Głupia mama! Wstyd mi do dziś.

Co do roweru to widziałam kiedyś śmigającego tatę w dzieciem w mt na plecach. Wygladali cudnie. Tata na góralu pochylony do przodu a na plecach przyczajony dzieć majtający nóżkami na wybojach :applause:

Co do wypadków to miałam podobnie ja mama andziulindzi. Zjechałam ze schodów z rocznym dzieckiem na rękach. Człowiek ma niesamowity instynkt. Obiłam sobie wszysko co się stało a dziecko nawet małego sinaczka. Ale trzęśłam się jeszcze długo.

Za to makabryczną opowieść usłyszałam od pani w sklepie która zobaczyła mnie z mt. Podobno dotyczyło to jej znajomej i dziecka. Kobiecie dziecko (chyba 3 mies) wypadło z chusty :omg::omg::omg: Pomijam jak musiała być zawiązana, ale maluszek miał złamaną podstawę czaszki i pół roku dochodził do zdrowia. Na szczęście wyszedł z tego i wszystko dobrze się skończyło.

Cytat:

---

Zamieszczone przez marta-la

Co do roweru to widziałam kiedyś śmigającego tatę w dzieciem w mt na plecach. Wygladali cudnie. Tata na góralu pochylony do przodu a na plecach przyczajony dzieć majtający nóżkami na wybojach :applause:

---

Mój mąż jak gdzieś musi podjechać rowerem niedaleko to młodego w bondolinie na plecy wrzuca i jadą... obydwaj zadowoleni są bardzo :)

wiecie co....przeczytałam te wszystkie Wasze historie, i nagle wyobraźnia mi ruszyła, co mnie może w chuście strasznego spotkać...a za 1,5 tygodnia w góry jedziemy, z dwójką dzieci, jedno będziemy na plecach nosić, drugie z przodu...i tak mi dziwnie jakoś teraz, zwłaszcza, że kondycja u nas średnia i nogi odzwyczajone od takich górskich spacerków...a co, jak się na jakichś kamieniach poślizgnę? co prawda nastawiamy się na krótkie, lekkie trasy, ale jednak góry to góry :confused:

a co do dziwnych wypadków to upaść może i nie upadłam, ale jak młodsza córa miała ze 3 tygodnie, to się matce zachciało gorącego rosołku na obiad zjeść :duh: oprzytomniałam dopiero jak młodej prysnęło z łyżki na czubek głowy i zaczęła wyć :oops:

Cytat:

---

Zamieszczone przez truscaffka

wiecie co....przeczytałam te wszystkie Wasze historie, i nagle wyobraźnia mi ruszyła, co mnie może w chuście strasznego spotkać...a za 1,5 tygodnia w góry jedziemy, z dwójką dzieci, jedno będziemy na plecach nosić, drugie z przodu...i tak mi dziwnie jakoś teraz, zwłaszcza, że kondycja u nas średnia i nogi odzwyczajone od takich górskich spacerków...a co, jak się na jakichś kamieniach poślizgnę? co prawda nastawiamy się na krótkie, lekkie trasy, ale jednak góry to góry :confused:

a co do dziwnych wypadków to upaść może i nie upadłam, ale jak młodsza córa miała ze 3 tygodnie, to się matce zachciało gorącego rosołku na obiad zjeść :duh: oprzytomniałam dopiero jak młodej prysnęło z łyżki na czubek głowy i zaczęła wyć :oops:

---

To już zależy od Waszej odwagi bo dzieci raczej dobrze się czują na takich wycieczkach. Ale najważniejsze dopasować trasę do kondycji. Zawsze można zawrócić a chodzenie po górach to nie maraton.
My trochę połaziliśmy na Słowacji po górach i dolinach i przyznaję że miałam takie miejsce gdzie poczułam się okrutnie niepewnie z dzieckiem na plecach, a że mąż wspinał się w swojej przeszłości po skałach i jaskiniach i w takim miejscu gdzie zaczęły się łańcuchy nastąpiło przemotanie dziecka z mamy na tatę
http://pogodzinach7.blox.pl/resource...siecka_006.JPG
Ale też miałam tę świadomość że to była dolina i ryzykowałam głównie skręceniem nogi, na przepaście na graniach nie porwałabym się z dzieckiem na plecach.

Cytat:

---

Zamieszczone przez PodwójnaMama

Mój mąż jak gdzieś musi podjechać rowerem niedaleko to młodego w bondolinie na plecy wrzuca i jadą... obydwaj zadowoleni są bardzo :)

---

Pokaż zdjęcia koniecznie !!! :lol:

Cytat:

---

Zamieszczone przez marta-la

Pokaż zdjęcia koniecznie !!! :lol:

---

Prosze bardzo:
http://lh6.ggpht.com/_wIavBiA6Idw/Sm...2/IMG_9502.jpg
http://lh6.ggpht.com/_wIavBiA6Idw/Sm...2/IMG_9501.jpg
http://lh5.ggpht.com/_wIavBiA6Idw/Sm...2/IMG_9503.jpg

A propos dzieci wypadających z wózków jak z katapulty. Ja raz byłam świadkiem jeszcze w pierwszej ciąży, jak w autobusie przy gwałtownym hamowaniu pojazdu dziecko omal nie wypadło z gondoli. Matka złapała je w ostatniej chwili. Dlatego zawsze podczas jady autobusem nawet w gondoli zapinałam dzieciom pasy. W spacerówce przy ruchliwym dziecku to już zawsze. Ale bardzo często widuję mamy, babcie z maluchami w spcerówkach bez pasów, a dzieci niemal stoją w wózku. Ja wtedy się zlewam potem ze strachu.

Ja wypadków jako takich nie miałam z dzieckiem w chuście, bo w sumie dużo nie nosiłam. Ale w ubiegłe wakacje zapakowałam Ewę czteroletnią, która ważyła blisko 15kg do chusty z przodu, jak schodziliśmy do kopalni krzemienia pasiastego w Krzemionkach Opatowskich. I schodząc z nią po schodach kreconych postawiłam jakoś źle nogę i nabawiłam się urazu kręgosłupa. Do końca urlopu było na sczescie juz tylko trzy dni, ostaniego juz nie mogłam chodzić. Po powrocie do domu pomógł mi dopiero kręgarz i masaże.

Na liście moich wypadków, jak na razie (i oby tak zostało), znajduje się tylko jeden - wyciągając garnek głęboko z szafki zadrapałam Maluchowi nóżkę o otwarte drzwiczki :roll::oops:. A to wszystko przez to, że było mi bardzo wygodnie i się po prostu zamyśliłam.

A co do jazdy na rowerze, to Dziewczęta nie prowokujcie :nono: Ten temat juz kilka razy się pojawiał i zawsze robiło się gorąco :) Ale argumenty przeciwniczek naprawdę są rozsądne i dają do myślenia.

Cytat:

---

Zamieszczone przez gdulaw

Na liście moich wypadków, jak na razie (i oby tak zostało), znajduje się tylko jeden - wyciągając garnek głęboko z szafki zadrapałam Maluchowi nóżkę o otwarte drzwiczki :roll::oops:. A to wszystko przez to, że było mi bardzo wygodnie i się po prostu zamyśliłam.

A co do jazdy na rowerze, to Dziewczęta nie prowokujcie :nono: Ten temat juz kilka razy się pojawiał i zawsze robiło się gorąco :) Ale argumenty przeciwniczek naprawdę są rozsądne i dają do myślenia.

---

Argumenty zwolenniczek tez byly przekonujace ;) Pamiętam tamte tematy- były bardzo gorące :twisted: Ale faktycznie lepiej tego tematu nie rozpoczynać od nowa...jak ktoś ciekaw argumentacji obydwu stron to prosze sobie wyszukać :D
A jeśli chodzi o wypadki w chuście to raz miałam starszaka na plecach i wkładałam młodszego do samochodu. Przypinałam go w foteliku i się schyliłam, potem się wyprostowałam zapominając zupełnie, ze dziecko mam na plecach- lekko stuknął glową w sufit auta, a ja dostałam nauczkę, zeby się nie zamyślać kiedy nosze dziecko...
A na gazetowym dawno temu jedna dziewczyna opisywała jak zleciała z dzieciem ze schodów. Główki chyba nawet nie zdążyła przytrzymac taki ten lot był ale pamiętam, ze bardzo była wdzięczna, ze akurat dziecko w chuście miala a nie na rękach bo wtedy po prostu by jej wyleciało z rąk i poleciało w dół.

no waśnie, jestem w trakcie chustowania mojej koleżanki... Pięknie jej wszystkie plusy noszenia w chuście przedstawiłam, no ale zastrzeliła mnie pytaniem: a jak się przewrócę? szczególnie w sezonie jesienno-zimowym nie trudno o taki wypadek. No i nie wiedziałam co mam jej powiedzieć, mi nigdy coś takiego się nie przydarzyło ale nie mogę jej na 100% zapewnić, że coś takiego się nie wydarzy...
Miałyście takie przygody? Jak się kończyły?

Też się już nad tym zastanawiałam, zwłaszcza, że dopiero zacznę nosić. A chodniki w PL są wiadomej jakości:( Ale myślę, że można to trochę porównać do upadku w ciąży, tyle że ciężar większy.

nie miałam ale jak moja mama mnie zapytała to jej powiedziałam że zawsze można się przewrócić, z dzieckiem na reku również a w chuście przynajmniej ręce mam wolne do ewentualnej asekuracji, (moja kuzynka spadła ze swoją córeczką ze schodów i miała tylko jedną rękę do ochrony)

A ja słyszałam o takim przypadku :( Chyba była o nim mowa tutaj na wiosnę....