Wersja do druku
Z chęcią pociągnęła bym temat, ale tu mowa o odpieluchowaniu :).
Wiedział, że nikt mnie tu nie poprze :P.
Aczkolwiek chciałam jeszcze dodać moje dziecko nie ma żadnych objawów zastraszania i za raz po zwróceniu mu uwagi, że czegoś nie wolno biegnie, albo do mnie, albo wybiera inną zabawę, więc nie musicie sprawy zgłaszać do MOPSu ;).
Jasne, ze nie ma objawów, wyrabiasz w nim odruch warunkowy, mam dwójkę dzieci, jedno nigdy nie otworzyło szafki, drugie włazi gdzie się da :) nie mam zamiaru szczypać dziecka, by mu uświadomić niebezpieczeństwo. Jakby mnie ktoś uszczypnął to bym się co najmniej zirytowała. A wiesz, że z czasem szczypanie na nim nie zrobi wrażenia? Co potem? Może wtedy pociągać go za włoski, albo uszka, ale tak lekko, żeby nie wyrwać, bo będą ślady i MOPS się zacznie czepiać, wybacz, ale ja nie mogę nad tym przejść do porządku dziennego, strasznie to smutne i jeszcze te wesołe emotikonki. :-(
A jakie musiałby mieć objawy, żeby cię zastanowiły? Miałby wrzeszczeć na twój widok? Dzieci są odporne, sporo zniosą.Cytat:
Zamieszczone przez Sandra
na tym właśnie cała trudność polega. ono i tak Cie będzie kochać miłością bezwzględną i bezwarunkową. bo to Ty jesteś jego guru.Cytat:
Zamieszczone przez Sandra
a jeśli uważasz, że szczypanie jest fajne, no to cóż...
nieeee... nie chce mi się chyba tego ciągnąć :roll:
Sandro a skąd Ci się wzięło to szczypanie?
ktoś Cię szczypał tresująco i masz wpojone?
czemu akurat szczypanie a nie ścierą po głowie?
serio pytam
yyyy.... bo bić nie wolno?
a szczypanie to nie przemoc.
piwo nie alkohol :whistle:
Sorry Sandra ale masakra jakaś to co piszesz. Aż mi się niedobrze robi jak sobie pomyślę, że ktoś dorosłytakiego maluszka może szczypać z premedytwcją :( a co dopiero jego mama!!
Tyle powiem offtopowo, bo w temacie odpieluchowania mogę tylko powiedziec że mam nadzieję że u nas nastąpi :)
:lool:Cytat:
Zamieszczone przez bydzia
Normalnie siedzi mi to szczypanie w głowie cały wieczór, przypomniało mi się, jak kiedyś będąc u koleżanki zostałam pociągnęta za włosy przez jej prawie rocznego wtedy syna. Babcia chłopca podeszła do niego i też go pociągnęła dość mocno, żeby poczuł, że to boli i tak się nie robi.. Kosmos dla mnie takie metody.
Z mojego "leniwego" doświadczenia wynika, że jak samo dojrzeje, to samo zdejmie sobie pieluchę i samo się wysadzi.Cytat:
Zamieszczone przez franada
Tyle, ze nie mam się czym pochwalić w kwestii wieku odpieluchowania;). Za to, jak już zaczęły sie same wysadzać to nie miałam problemów z załatwianiem się w "nietypowych" miejscach.
ja też leniwa. kalinka sie odpieluchowała jak miała 2,5
a Zbyś chyba 2 miesiace przed 3mi urodzinami - po prostu zdjął pieluchę. dojrzał.
a ile stresów sobie swoim lenistwem zaoszczędziłam i frustracji z niespełnionych ambicji itp itd....
W sumie ścierą po głowie bym wolała, a nie szczypać. W sensie, jak ja bym miała od kogoś.
Dodam tylko, że moje dziecko też nie demoluje mieszkania, nie ściąga nie swoich książek i nie tłucze szyb. A nie szczypiałam/biłam/cokolwiek. Więc... może po prostu trafił Ci się mało rozbojujący :mrgreen:
sandro, a co TY czułaś szczypiąc dziecko po raz pierwszy? czy miałaś wrażenie, że sprawiasz mu ból? była w tobie niepewność co do obranej metody wychowawczej? czy przeszło ci przez myśl, że robisz mu krzywdę, która jest gorszym złem niż porozrzucane książki na niższych półkach regału?Cytat:
Zamieszczone przez Sandra
bo jeśli nie, to jest to dla mnie przerażające. dziś lekko przychodzi ci szczypanie niemowlaka. aż strach pomyśleć, po jakie metody sięgniesz u przedszkolaka...
Dla mnie w sumie bardzo interesujące jest podejrzenie, że dzieci nieszczypane zwykle demolują mieszkania. Jak widać, większość tutaj ma jednak inne doświadczenie, ja też.
A jak się tłumaczy szczypanemu dziecku, żeby nie szczypalo rodziców, albo innych dzieci w piaskownicy?
Ale po co tłumaczyć? Jak uszczypnie mamę albo dziecko w piaskownicy, to mama uszczypnie mocniej.Cytat:
Zamieszczone przez Nympha
Mnie nadal nurtuje jak można uszczypnąć z premedytacją niemowlę.. Ja mam wyrzuty jak przy zmianie pieluchy zdarzy mi się go niechcący uszczypnąć czy udrapać..
Moje nieszczypane i nic nie ściągali.
W temacie odpieluchowanie. Moja, nieszczypana, córka tuż przed 2 urodzinami, ściągnęła pieluchę i oznajmiła, ze od dzisiaj nie nosi.
Po synku byliśmy naprawdę zdumieni.
Ciekawe jak bedzie teraz ;) Szczypać nie będę.
U Gabryśki jeden postęp w kierunku odpieluchowania - majtki nie gryzą ;) Do tej pory sama propozycja była absolutnie odrzucana, więc spróbowaliśmy krok po kroku - na razie majtki na pieluchę (zwykle nosiła samo body, bez majteczek na pieluchę). I okazuje się, że - rzadko bo rzadko - ale udaje się czasem założyć same majtki, jeśli pieluchy nie ma pod ręką.
Kusi mnie, żeby jednak spróbować przeżyć weekend bezpieluchowo, ale kompletnie nie mam jak - jeździmy w weekend na działkę, gdzie a) trzeba godzinę-półtorej przejechać samochodem i b) mam tam zawsze kupę roboty w ogródku i nie dam rady mieć jej na oku 24h...
No nic, po trochu damy radę :)
Przepraszam, że kontynuuję OT, ale wczoraj czytałam o tym szczypaniu wieczorem i w nocy śniły mi się koszmary, w których ktoś zmuszał mnie, żebym swojego Stasia uszczypała i to było STRASZNE!!! Sandra, jeśli nie masz z tym problemu to, sorry, ale może Ci jakąś terapię polecić? Raczej nie zwykłam wtrącać się w wychowanie obcych dzieci, ale przemocy jednak nie mogę znieść...
Też poOTuję, bo głupia przeczytałam i mi spokoju nie daje. Zastanawia mnie, że można się chwalić takim "sposobem" i uważać go za skuteczny. Ciekawe co będzie dalej, bo o ile roczniak przyjmuje rzeczywistość jako taką, to już dwulatek będzie się z pewnością głośno i wyraźnie sprzeciwiał takiemu traktowaniu (i będzie miał rację oczywiście). Co wtedy?
Poza tym, rozumiem, że szczypanie przez mamę 'zastępuje' ewentualną szkodę, jaką mogłoby zrobić sobie dziecko. Chcąc oszczędzić bólu, sama go zadaje. Może jeszcze teraz u dziecka nie widać negatywnych skutków takich działań, ale chyba nie ma wątpliwoście, że dziecko czuje i wie gdzie jest źródło bólu i uczy się, że bezpieczniej jest jego unikać. Takie zachowanie w stosunku do dziecka na pewno będzie miało swoje konsekwencje. :duh:
Co do tematu, to moja córka gdzieś ok. 1,5 roku przestała moczyć pieluchy w nocy a pewnego dnia zażyczyła sobie rano majteczki zamiast pieluchy, no więc 'podążyłam za nią'. Różnie bywało, nie poszło jakoś ekstraszybko, ale się udało. Więc w ramach przygotowań do odpieluchowania polecam kupić sporo majteczek i dać możliwość wyboru.
W temacie odpieluchowania polecam sie nie spinac, nie oczekiwac i brac dziecko takim, jakim jest. Wielo i mokrosc nie gwarantuja checi szybszego pozbycia sie pieluch. W ogole to jest malo poddajace sie rozumowi. Moj starszy do tej pory w nocy w pielusze i jego jest bardziej zasikana po nocy niz mlodszego o 18 miesiecy brata. Z nocnika korzystal chetnie, jesli biegal z gola pupa. Jesli cokolwiek mial na sobie, lal w to.
Odpieluchowal sie w wieku 3 lata i cztery miesiace i to tylko dlatego, ze pewnego dnia zdjelam mu pieluche i powiedzialam, ze koniec. Czyli - nie chcialo mu sie. Bo od tej pory nie bylo zadnych problemow. Z mlodszym nawet nie probuje, poza standardowymi zachetami od czasu do czasu i oswajaniu z nocnikiem. No i widzi brata. Nie mam spiny zupelnie, przynajmniej do 3 roku zycia.
Weszłam tu bo Stasia odpieluchowuje a tu takie cuda :omg:
Ja się nie spinam bo wiem że przyjdzie czas, ale mamy jakiś nawrót i nawet kupa idzie w pieluchę... Staś chodził już nawet w majtkach i było super i znów... tak sie wygadać muszę :/
no muszę, bo się uduszę... te dwie rzeczy razem :hmm: pamiętam była taka książka o tym, że należy tresować niemowlaki w ramach ich 'dobra', z miłości i w wierze :hide: nie pamiętam jak się nazywała - ale było tam o postawieniu szklanki na stoliku i KLEPANIU dziecka po ręce (niemowlęcia) żeby wiedziało że nie może... to mi to szczypanie tak przypomniało... przykre to to...Cytat:
Zamieszczone przez Sandra
Sandra, a dorosłych też szczypiesz jak cię nie słuchają?
mnie też przeraża to że dziecko we własnym domu szafki sobie otworzyć nie może :omg:kosmos...