Nie będę odpowiadała na pytania, bo zdaje mi się, ze są retoryczne. Nie wiem, gdzie wyczytałaś, że nie jestem szczęśliwa i nie wiem też, jakim cudem można zostac matką i nie poświęcić się temu? Samo bycie w ciąży to już poświęcanie własnej energii dla innego organizmu. Ale mniejsza o szczegóły. Rozumiem, że ogólnie uważasz, że postępuję źle i jeszcze do tego jestem zadfana w sobie(?). I skoro powiedziałas A, to powiedz teraz B: napisz dokładnie, co mam robić ze swoim życiem, macierzyństwem, żeby było dobrze. Jestem bardzo ciekawa, co powinnam robić.