lubię Bartka i śledzę od dawna ale zdjęcia jakos mnie dzisiaj nie urzekły, mimo ze wolę taką fotografię od wystylizowanych sesjimoze po prostu za duzo ich na raz, kazde inne kolorystycznie
lubię Bartka i śledzę od dawna ale zdjęcia jakos mnie dzisiaj nie urzekły, mimo ze wolę taką fotografię od wystylizowanych sesji
Mi tez sie srednio podobaja, aczkolwiek niektore sa naprawde niezle. Dwa pierwsze dla mnie przerazajace (ale ja mam szpitalna schize).
Do mnie bardzo przemawia zdjecie nr 2 - samo w sobie opowiada całą historie, oddaje klimat oczekiwania.
a co do nosidła - pierwsze co rzuciło mi przyszło do głowy to właśnie fakt, że takiego malucha bym jednak do ergo ńie włożyła. No ale dobrze że to ergo
Ala i Hania 2009, Ewa 2012
O widzisz, a dla mnie to zdjęcie jest smutne, trochę przerażające nawet, nie czuję klimatu oczekiwania, raczej utraty i opuszczenia...Zamieszczone przez MartaS
Ale niektóre z pozostałych zdjęć fajne
Moje DziewczynKi: marcowa Kasia (2011), październikowa Kalinka (2013) i kwietniowa Kaja (2016)
A bo mam takie wrażenie że z takimi zdjęciami jest jak z poezją - żeby dobrze zrozumieć intencje autora trzeba znać kontekstO widzisz, a dla mnie to zdjęcie jest smutne, trochę przerażające nawet, nie czuję klimatu oczekiwania, raczej utraty i opuszczenia...
Ale niektóre z pozostałych zdjęć fajne
Ala i Hania 2009, Ewa 2012
Bardzo fajne zdjęcia, ale nie lubię takiej ilości efektów. Mam dziś zły dzień więc dodam jeszcze, że wyfotoszopowałabym sobie na miejscu autora biust, zamiast dokładać Nx efektów z tym i owym.
warszawianki mozecie przy okazji zaprosic Silvię na spotkanie i uświadomic na temat nosidła
no na szczęscie Bart się do takiego poziomu nie zniża.Bardzo fajne zdjęcia, ale nie lubię takiej ilości efektów. Mam dziś zły dzień więc dodam jeszcze, że wyfotoszopowałabym sobie na miejscu autora biust
Mam tak samo. Dwa pierwsze zdjecia kojarza mi sie z zabiegiem na sali operacyjnej, niepewnoscia, czy dziecko przezyje, samotnoscia, zimnem i bezosobowoscia szpitala. I taka noworodkowa tasma produkcyjna.O widzisz, a dla mnie to zdjęcie jest smutne, trochę przerażające nawet, nie czuję klimatu oczekiwania, raczej utraty i opuszczenia...
Ale niektóre z pozostałych zdjęć fajne
Ale podoba mi sie bardzo zdjecie z plakatem, zdjecie z pieskiem, z wanienka-wiaderkiem i to, gdzie widac glownie oczy maluszka.
Fajnie byloby zobaczyc zdjecia tych pierwszych dni z perspektywy zmiany w codziennym zyciu. Pieluszki na stoliku kawowym, niedojedzona kanapka na podlodze przy fotelu, w ktorym odpoczywa mama z dzieckiem na rekach, wszechobecny nielad we wczesniej poukladanym wnetrzu. Takie tam.
no to wiécej tutaj http://silviasencek.blogspot.co.uk/2...r-coaster.html
Czyli dobrze wyczulam - to byla operacja
Dzieki za linka.
Cudnie napisane. Wiele tłumaczą te słowa dlaczego zdjęcia są właśnie takie. Tak osobistych zdjeć nie da się zrozumieć bez kontekstu
Ala i Hania 2009, Ewa 2012
Niesamowita jest jej wrazliwosc, to jak pisze i jak fotografuje... Wzruszajacy jest ten opis pierwszych dni po porodzie.... Jakis taki znajomy
Uprawnienia umieszczania postów
Odpowiedz z cytatem
