Smutne/straszne bajki

Czytacie dzieciom smutne bajki? U Anielki w przedszkolu jutro będzie przedstawienie - "Dziewczynka z zapałkami". Dlatego dziś wieczorem czytałam jej tę właśnie bajkę (żeby jutro łatwiej ogarnęła treść przedstawienia), w tomie baśni H.Ch. Andersena. A tam - smutek wylewa się ze stron, aż moje empatyczne dziecko spytało, czy będzie mogła dać dziewczynce kurtkę i buciki, żeby nie marzła. Bardzo się przejęła tą bajką. Ja rozumiem, że dziecko musi poznać różne emocje, te złe też, ale nie wiem, czy słusznie jej to czytałam, czy nie jest za mała... Na dodatek bajka okraszona tekstami w stylu "Rano siedział na ulicy mały trupek" :?

Wcześniej czytałam jej "Opowiadania dla przedszkolaków" Renaty Piątkowskiej i tam z kolei niektóre bajki były straszne, np. o Strasznych Straszydłach (czy jakoś tak), albo o smoku, który siedzi w odpływie wanny i chłopiec boi się, że go wciągnie razem z wodą. Ja staram się dzieci nie straszyć nimi, a po tej lekturze Anielka bała się wejść do wanny :(
Nie wiem, powinnam sama wcześniej czytać te książki??

ja dzisiaj Kasi czytałam na dobranoc jakąś bajkę o tańczących i śmiejących się zabawkach w nocy, gdy dziewczynka śpi. niby nic strasznego, ale Kasia wyobraźnię ma i już widziałam w jej zaspanych oczkach mały lęk (że jej zabawki będą w nocy żyć) więc zaczęłam nawijać, że dziewczynce się to śniło itp
muszę uważać, co jej czytam, bo jak nie, to czytanie kończę tłumaczeniem i przekręcaniem treści :oops: żeby się nie bała...

Chyba bajki trzeba dostosować do dziecka. Mojej starszej córce nie czytam strasznych i smutnych bajek bo mała się najzwyczajniej w świecie boi. U cioci oglądała scubidu (doprawdy nie wiem jak się to pisze) i ze strachu się popłakała. Musieli wyłączyć telewizor. Ale są też dzieci, które lubią strachy i potwory przeróżne.

Co do smutków: chyba warto żeby dzieci wiedziały, że nie zawsze jest pięknie i różowo, że sa ludzie biedni i głodni, źli i niemili. Tylko cały czas się zastanawiam w jakim wieku zacząć takie smutasy dzieciom czytać?

Andzia

no ważne pytanie...
Jestem zdania, że należałoby chyba stopniować strachy, straszydla i straszenie (tak samo ze smuteczkami) dzieciom.
Takie jest moje zdanie dziś, gdy mój Konrad jeszcze "nie kuma" bajek.
Jak będzie kiedyś? Nie wiem...

Cytat:

---

Zamieszczone przez andziulindzia

U cioci oglądała scubidu (doprawdy nie wiem jak się to pisze) i ze strachu się popłakała. Musieli wyłączyć telewizor.

---

No tak, dzieci mają też swoje, czasem nieprzewidywalne, lęki. Kiedyś Aniela ubzdurała sobie, że przyjdzie lew (a o lwie czytałam jej wcześniej w jakiejś zupełnie niewinnej bajce, gdzie lew był dobrodusznym, śmiesznym zwierzakiem). Chodziłam z nią do wszystkich okien i drzwi i pokazywałam, że są zamknięte i lew nie ma jak wejść, że musiałby dzwonić domofonem, a przecież nikt go nie wpuści itd. Ok, przyjęła to do wiadomości. Nagle, robiąc siusiu do nocnika w łazience, spojrzała na szparę miedzy brodzikiem od kabiny a podłogą i rozpłakała się mówiąc, że tędy lew wejdzie. :roll:

A też bardzo boi się śpiewającego flaminga (Placido Flamingo) z Ulicy Sezamkowej. Zawsze mnie woła, żebym przełączyła wtedy na coś innego.

Ja staram się "testować" możliwość przyjmowania takich treści przez starszą. I "Dziewczynki z zapałkami" jeszcze nie czytałam. Na razie przestała bać się potworów bardzo nierealnych - czyli typu "straszne potwory domowe", przebrani w rzeczonym Scoobydoo. W baśniach - już nie boi się czerwonego kapturka ( tzn. wilka) czy zatrutych jabłek. Ale baśń o rozbójnikach, którzy dla posagu mordowali narzeczone przeraziła ją na kilka dni. Jednak zbyt realne. Dlatego, moim zdaniem, dziewczynka z zapałkami jeszcze nie wchodzi w grę.

Strachów się chyba nie da uniknąć.
Moja Zosia (5 lat) na przykład boi się prądu i pożarów. A w przedszkolu nawet są jakieś pogadanki o tego typu rzeczach :? Słusznie zresztą.
Ale za to przy opowiadaniach Piątkowskiej się śmieje :D

Ja jako dziecko 6-letnie nie płakałam przy Dziewczynce z zapałkami wcale natomiast przy Calineczce wyłam jak bóbr-gdzie tam szczęśliwe zakończenie? Przeciez dziewczynka nie wraca do mamy tylko zostaje z jakimiś beznadziejnymi elfami i głupim księciem! Mama musiałą zmieniac zakończenie.

Cytat:

---

Zamieszczone przez petisu

Ja jako dziecko 6-letnie nie płakałam przy Dziewczynce z zapałkami wcale natomiast przy Calineczce wyłam jak bóbr-gdzie tam szczęśliwe zakończenie? Przeciez dziewczynka nie wraca do mamy tylko zostaje z jakimiś beznadziejnymi elfami i głupim księciem! Mama musiałą zmieniac zakończenie.

---

ja też zmieniłam zakończenie dla Kasi 8))
Calineczka z księciem u boku wraca do mamy :D

Ja bardzo długo bałam się dinozaurów....najpierw chciałam ich figurki a potem bałam się że przyjść i mnie zjedzą - mieszkaliśmy na pierwszym piętrze wtedy i wiedziałam że spokojnie mnie dosięgną;) długo to trwało...a babcia postraszyła mnie że jak klapy z ubikacji nie zamknę o wyjdzie szczur.... NO i tej babci "nie lubiłam";)
Adze czytam różne bajki, ale wesołe, w Jasiu i Małgosi zmieniam zakończenie, i mówię że baba jagę zamknęli po prostu i uciekli.
A ja jeszcze zauważyłam że niektóre książki mają straszne ilustracje:(

No właśnie, ilustracje! Kupiłam Mikołajowi legendy średniowieczne. Są trochę mroczne, ale do przyjęcia dla siedmiolatka. Oczywiście kupując nie przeglądałam ksiązki strona po stronie i niestety nie trafiłam wówczas na malowniczą ilustrację rycerza z uciętą głową broczącą krwią. Chłopaków oczywiście obrazek zafascynował i raz po raz kazali sobię owa głowę pokazywać. :?

jak byłam mała mój ojciec zakupił książeczkę "złota różdżka"
http://pszoniak.strefa.pl/projekty_w...n/obrazy/1.jpg
szczerze mówiąc to cały czas się boję tych wierszyków napisanych przez psychiatrę dla czteroletniego synka
jak nie znacie to tu przykładowy wierszyk z owej książeczki: http://www.cartoon.com.pl/butenko2.html

Cytat:

---

Zamieszczone przez vandene

jak byłam mała mój ojciec zakupił książeczkę "złota różdżka"
http://pszoniak.strefa.pl/projekty_w...n/obrazy/1.jpg
szczerze mówiąc to cały czas się boję tych wierszyków napisanych przez psychiatrę dla czteroletniego synka
jak nie znacie to tu przykładowy wierszyk z owej książeczki: http://www.cartoon.com.pl/butenko2.html

---

dla dzieci? :omg:

Cytat:

---

Zamieszczone przez Ilonsa

Cytat:

---

Zamieszczone przez vandene

jak byłam mała mój ojciec zakupił książeczkę "złota różdżka"
http://pszoniak.strefa.pl/projekty_w...n/obrazy/1.jpg
szczerze mówiąc to cały czas się boję tych wierszyków napisanych przez psychiatrę dla czteroletniego synka
jak nie znacie to tu przykładowy wierszyk z owej książeczki: http://www.cartoon.com.pl/butenko2.html

---

dla dzieci? :omg:

---

Też mam taką :)

mój synek ma swoje ulubione zdjęcie z wielkiego atlasu ptaków - zabity bocian wiszący na drutach. i zawsze podczas oglądania atalasu musimy trafić na to zdjęcie

Za ten wierszyk to ja dziękuję, ale np Bracia Grimm nie są lepsi ( ja ich nie znoszę) tam też jakieś palce poobcinane i dane do zjedzenia bo ktoś tam głodny.
Smacznego

Ja się braci Grimm do tej pory boję :D Jest chyba taka jedna bajka o dziewczynce co umarla a potem wyciągała rączki spod ziemi z tej trumny, brrrrrr I ta rączka nie dała się spowrotem zakopać. No cóż, jak byłam mała to uwielbiałam te bajki, teraz dopiero do mnie dociera jak bardzo sa brutalne

Braci Grimm uwielbiam ale czytać sobie a nie dzieciom.
Ogólnie adresatem baśni i bajek niekoniecznie są dzieci, to gatunek literacki
zwyczajowo błędnie traktowany jako literatura dziecięca.
Np. basnie z 1000 i jednej nocy tez na pewno dla dzieci nie są.
A Andersen ogólnie ponury dziewczynka zamarzajaca , inna zbyt brzydka by byc zona chrabaszcza albo żołnierzy, ktory sie topi w piecu :twisted: ale jakie on miał basnie pisac skoro jego matka zapiła sie na smierc a wiekszosc czasu spedzał z dziadkami w szpitalu psychiatrycznym :?
mi z dziecinstwa najbardziej w pamiec zapadło jak Rozalke , siostre Antka w piecu upiekli...zeby ja wyleczyc z przeziebienia

Z rok temu kupiłam z zachwytem "Klechdy domowe" w antykwariacie. Tak się ucieszyłam, ze poczytam dziewczynkom bajki z mojego dzieciństwa. Ale zapomniałam, że morderstwa miedzy braćmi, obcinanie głów siekierami i okrucieństwo są tam na porządku dziennym. Na razie książka stoi i się kurzy

Andzia

Ale te wszystkie straszne bajki były przez lub dla nas czytane w dzieciństwie i raczej nikt z nas nie czuje się przez to skrzywiony psychicznie.
Zawsze jakieś straszne sceny można złagodzić . Stach to też pewne uczucie, które powinno być znane każdemu. tak jak złość , radość czy smutek. Bajki jakoś to zabezpieczają.

Cytat:

---

Zamieszczone przez a.szrek

Cytat:

---

Zamieszczone przez petisu

Ja jako dziecko 6-letnie nie płakałam przy Dziewczynce z zapałkami wcale natomiast przy Calineczce wyłam jak bóbr-gdzie tam szczęśliwe zakończenie? Przeciez dziewczynka nie wraca do mamy tylko zostaje z jakimiś beznadziejnymi elfami i głupim księciem! Mama musiałą zmieniac zakończenie.

---

ja też zmieniłam zakończenie dla Kasi 8))
Calineczka z księciem u boku wraca do mamy :D

---

:lol: :lol: :lol:
:thumbs up: :thumbs up: :thumbs up:
się uśmiałam z tej bajkowej Waszej Calineczki
w rzeczywistości sobie tego nie wyobrażam
mój król elfów za cholerę nie "wróciłby" ze mną do mamusi mojej (chociaż naprawdę kochana jest) w sensie mieszkania teraz razem :wink:
:thumbs up:

Cytat:

---

Zamieszczone przez Dagmara

Cytat:

---

Zamieszczone przez Ilonsa

Cytat:

---

Zamieszczone przez vandene

jak byłam mała mój ojciec zakupił książeczkę "złota różdżka"
http://pszoniak.strefa.pl/projekty_w...n/obrazy/1.jpg
szczerze mówiąc to cały czas się boję tych wierszyków napisanych przez psychiatrę dla czteroletniego synka
jak nie znacie to tu przykładowy wierszyk z owej książeczki: http://www.cartoon.com.pl/butenko2.html

---

dla dzieci? :omg:

---

Też mam taką :)

---

Ja to znam z wersji niemieckiej. W dzieciństwie ssałam palce, ale tego pana z nożyczkami jakoś się nie bałam.

Cytat:

---

Zamieszczone przez jasminee

Ja się braci Grimm do tej pory boję :D Jest chyba taka jedna bajka o dziewczynce co umarla a potem wyciągała rączki spod ziemi z tej trumny, brrrrrr I ta rączka nie dała się spowrotem zakopać. No cóż, jak byłam mała to uwielbiałam te bajki, teraz dopiero do mnie dociera jak bardzo sa brutalne

---

A wiecie, że bracia Grimm sami nie wymyślali tych bajek? Jacob Grimm był językoznawcą i zbierając materiały do jego prac naukowych, jeździł z bratem po różnych częściach kraju i prosili ludzi o opowiadanie różnych historii, żeby mógł wsłuchać się w niuanse języka. A ponieważ prości ludzie najczęściej opowiadali po prostu stare podania, bajki, to tak powstał zbiór "ich" bajek.
http://pl.wikipedia.org/wiki/Prawo_Grimma

Ja jako dziecko bardo przeżywałam te bajki (np. dziewczynka z odrąbanymi siekierą rękami), i wydawało mi się, że Andersen będzie bardziej przyjazny...

Cytat:

---

Zamieszczone przez Dagmara

Cytat:

---

Zamieszczone przez Ilonsa

Cytat:

---

Zamieszczone przez vandene

jak byłam mała mój ojciec zakupił książeczkę "złota różdżka"
http://pszoniak.strefa.pl/projekty_w...n/obrazy/1.jpg
szczerze mówiąc to cały czas się boję tych wierszyków napisanych przez psychiatrę dla czteroletniego synka
jak nie znacie to tu przykładowy wierszyk z owej książeczki: http://www.cartoon.com.pl/butenko2.html

---

dla dzieci? :omg:

---

Też mam taką :)

---

Ja też! Jako 10 latka ją uwielbiałam. :)

a ja Grimmow bede czytac Wojciszkowi jakem Grimma.
szczegolnie te ktore maja zakonczenia pozytywne, konflikty rozwiazane itd.
w dawniejszych czasach, i pierwotnych kulturach (do ktorych tak czesto sie odwolujemy w kontekscie chust) opowiadanie basni (a basnie ze zbioru Grimmow pochodza z naszej europejskiej - chociaz nie tylko- tradycji) wprowadzalo w dorastanie, pozwalalo radzic sobie z rzeczywistoscia itd.

dziecko i tak jest narazone na to ze zorientuje sie ze ludzie umieraja, czasem zabijaja sie nawzajem, a tygrys zjada antylope. taka jest natura.

nie wszystkie basnie Andersena sa konstryktywnie rozwiazane. na przyklad ta dizewczynka z zapalkami.
w ksiazke "biegnaca z wilkami" autorka slusznie zauwaza ze dziewczynka jest tylko li i wylacznie uosobieniem niezaradnosci i trwonienia ciepla wewnetrznego i swoich zasobow. bo zamiast rozpalic ognisko z tych zapalek ktore ma, tworzy mzonki i iluzje.
ot co

Cytat:

---

Zamieszczone przez Dagmara

Cytat:

---

Zamieszczone przez Ilonsa

Cytat:

---

Zamieszczone przez vandene

jak byłam mała mój ojciec zakupił książeczkę "złota różdżka"
http://pszoniak.strefa.pl/projekty_w...n/obrazy/1.jpg
szczerze mówiąc to cały czas się boję tych wierszyków napisanych przez psychiatrę dla czteroletniego synka
jak nie znacie to tu przykładowy wierszyk z owej książeczki: http://www.cartoon.com.pl/butenko2.html

---

dla dzieci? :omg:

---

Też mam taką :)

---

A pożyczysz? Oczywiście dla mnie nie dla Hani :twisted:

Cytat:

---

Zamieszczone przez grimma

w dawniejszych czasach, i pierwotnych kulturach (do ktorych tak czesto sie odwolujemy w kontekscie chust) opowiadanie basni (a basnie ze zbioru Grimmow pochodza z naszej europejskiej - chociaz nie tylko- tradycji) wprowadzalo w dorastanie, pozwalalo radzic sobie z rzeczywistoscia itd.

---

zgadzam się w 100%:)

jako dziecko byłam bajko i baśnioholiczką ale to chyba był już wiek kiedy umiałam czytać, czyli 5+.
i pamiętam mnóstwo bajek, których się bałam i co ciekawe do tych wracałam najczęściej, były czytane nieskończoną ilość razy.
Grimmów i Andersena nie lubiłam. Wolałam np. "Niewyczerpany dzban" czyli baśnie białoruskie.

Dorosły jednak czyta "rozumem" i inaczej traktuje opowieść niż dziecko, więc ja chyba zaufam temu co mi się podobało jako dziecku. Podobny problem jest z Muminkami - pisanymi przez autorkę ze stanami depresyjnymi na tle problemów z tożsamością seksualnej - ostatnie tomy z serii dla dorosłego są niemal nie do wytrzymania - dziecko odbiera to inaczej albo po prostu odkłada książkę, bo się nie podoba. Oczywiście to dotyczy dzieci, które same już czytają.

A Kajtuś Czarodziej? - czytałam to w ciąży, po raz pierwszy od dzieciństwa - tam jest się dopiero czego bać i czym smucić a to książka dla wcale nie takich dużych dzieci, tylko pierwszych klas podstawówki.

Cytat:

---

Zamieszczone przez Ilonsa

Cytat:

---

Zamieszczone przez Dagmara

Cytat:

---

Zamieszczone przez Ilonsa

Cytat:

---

Zamieszczone przez vandene

jak byłam mała mój ojciec zakupił książeczkę "złota różdżka"
http://pszoniak.strefa.pl/projekty_w...n/obrazy/1.jpg
szczerze mówiąc to cały czas się boję tych wierszyków napisanych przez psychiatrę dla czteroletniego synka
jak nie znacie to tu przykładowy wierszyk z owej książeczki: http://www.cartoon.com.pl/butenko2.html

---

dla dzieci? :omg:

---

Też mam taką :)

---

A pożyczysz? Oczywiście dla mnie nie dla Hani :twisted:

---

Pożyczę.
Ja też ją uwielbiałam jak byłam mała (tak koło 8-11 lat) :twisted:

Cytat:

---

Zamieszczone przez grimma

a ja Grimmow bede czytac Wojciszkowi jakem Grimma.
szczegolnie te ktore maja zakonczenia pozytywne, konflikty rozwiazane itd.

---

Grimmo a kiedy zaczniesz mu je czytać? W jakim wieku?

Andzia

Tosik ma dopiero rok, ale już mam podobne dylematy. Połowy klasycznych bajek nie przechodzi mi przez gardło i wszystko wymyślam na nowo.
Co ciekawe, zauważyłam ostatnio, że Tosia nie lubi, jak czytam o kaczątku, które jest brzydkie (kaczki bardzo lubi) i przewraca stronę, albo daje mi inną bajkę za każdym razem, jak wymawiam to słowo. A mnie się wydawało, że to jedna z tych bardziej niewinnych bajek :?

Pewnie jeszcze długo przed spaniem będziemy czytać "Jak tata pokazał mi wszechświat" bo tam jest "I pięknie i śmiesznie" :wink:

Cytat:

---

Zamieszczone przez petisu

Cytat:

---

Zamieszczone przez Dagmara

Cytat:

---

Zamieszczone przez Ilonsa

Cytat:

---

Zamieszczone przez vandene

jak byłam mała mój ojciec zakupił książeczkę "złota różdżka"
http://pszoniak.strefa.pl/projekty_w...n/obrazy/1.jpg
szczerze mówiąc to cały czas się boję tych wierszyków napisanych przez psychiatrę dla czteroletniego synka
jak nie znacie to tu przykładowy wierszyk z owej książeczki: http://www.cartoon.com.pl/butenko2.html

---

dla dzieci? :omg:

---

Też mam taką :)

---

Ja też! Jako 10 latka ją uwielbiałam. :)

---

No to macie stalowe nerwy albo ja za miętka jestem ;) Nie pamiętam ile miałam lat, ale brałam te wszystkie historie dosłownie i strasznie żal było mi tych dzieci, bo kara wydawała mi się za duża jak na to co popełniły (no może oprócz dziewczynki, która spaliła się podczas zabawy zapałkami)
Po choince, stokrotce (itp) Andersena płakałam, nie będę tego dzieciom czytać raczej, bo nie chcę do tego wracać ;) chyba, że małżonek zechce to przeczyta
za to Calineczka mnie nigdy nie ruszała, miałam na kasecie i słuchałam w kółko

Krzyś ostatnio popłakał się jak tato pokazał mu filmik na youtube, gdzie jakaś wielka maszyna miażdży samochód :shock:

Wojciszek od niedawna w ra,mach dobranocki oglada krecika. niektorych scen sie boi. schodzi z krzesla i oglada jednym okiem. nastepnego dnia domaga sie tej samej bajki (krecik w zoo jakby co.) opowiada nam ja (glownie pokazujac bo slow mu nie starcza) i dla mnie wniosek jest taki ze dziecko lubi pewne napiecie i troche lubi sie bac(patrz piosenka ze smerfow: "kto sie boi gargamela niechaj zaraz idzie spac, bajki sa dla tych co sie lubia bac"). wzmaganie sie ze strachem w bajce uczy jak dawac sobie rade w rzeczywistosci. kiedy bohater (tutaj Krecik) sobie radzi tez jest wzorem dla W postepowania w trudnych sytuacjach.

W lubi tez czerwonego kapturka - pojawienie sie Wilka i to ze zjada Babcie a potem samego Kapturka jest dla neigo oczywiste - mysle ze w pewnym sensie dzieci wiedza nieswiadomie ze te bajki sa tylko symbolem czegos i tu zaufalabym ich nieswiadomosci.

nie wiem w jakim wieku przeczytam mu Grimmow. pewnie nie wszystkie basnie ze zbioru, i niewszystkie na raz, ale mysle ze 4-5latki spokojnie radza sobie z trescia i emocjami jakie niosa za soba basnie.
ja uwielbialam sluchac sluchowisk na plytach. niektore byly dosc stresujace (Wars i Sawa ;) ale to mialo swoj urok..

i na koniec cytat z mojej ulubionej ksiazki "moje drzewko pomaranczowe" (moze i jest sentymentalna i kiczowata - tak kiedys okreslila ja moja znajoma, ale dla mnie to poruszajacy obraz swiata widziany oczami dziecka):

Cytat:

---

to bylo tak dawno. w czasach kiedy jeszcze bylismy razem, nie wiedzialem ze pewnien glupi Ksiaze, kleczac przed oltarzem dopytywal sie swietych obrazow, z oczyma mokrymi od lez: DLACZEGO DZIECIOM OPOWIADA SIE TAKIE SMUTNE RZECZY??prawde mowiac, moj kochany Portugalu, mnie opowiedziano takie rzeczy bardzo wczesnie...

---

swiat jest taki jaki jest: brutalny bezwgledny, piekny, pelen szachetnosci, odwagi i podlosci. dziecko powinno ten swiat poznac bedac jeszcze w naszych ramionach ktore zapewnia mu bezpieczenstwo. W ramionach wbrew regulom chustonoszenia przodem do swiata


to tyle zeby nie popasc w patos :P

bardzo dobre wyjaśnienie , kilka postów wcześniej chodziło mi o to samo, tylko zabrakło tak pięknych słów

przejrzałam cały wątek, a w głowie utkwił mi...."trupek" z bajki, którą Budzik czytała Anielce. Rety, kto używa takiego słownictwa w bajce dla dzieci?!

i ja uważam, że trzeba to stopniować, chociaż z doświadczenia wiem, że dziecko potrafi przestraszyć się czegoś, o co my byśmy go nigdy nie podejrzewali. Dlatego nie da się uniknąć takich sytuacji.

zgadzam się z grimmą. Więcej krzywdy robi dzieciom telewizja, niż takie bajki.
Ja nie mam zamiaru ograniczać Jaśkowi braci Grimm, czy nawet Hoffmanna. Oczywiście nie wszystko od razu.
Ja się wychowałam na Grimmach i na Andresenie. Codzinnie wieczorem mama musiała mi przeczytac dwie krótkie bajki albo jedną długą i bardzo miło to wspominam. (i nie było przebacz, a jak próbowała skracać, to zaraz się buntowałam :D)
Zamierzam takie wspomnienia zafundować również mojemu dziecku.
Uważam, że takie bajki świetnie oswajają z brutalnością, której jest, niestety pełno wokół.
Dziecko w rozwoju potrzebuje różnych emocji, także tych negatywnych.
Wydaje mi się, że właśnie dlatego fundując dzieciom tylko przesłodzone disneyowskie wersje starych bajek robimy im częściowo krzywdę.

a hoffmann jest super :) tutaj macie więcej wierszyków :D
http://www.h.hoffmann.prv.pl/

Tu jest fajny artykuł/wywiad o tym, o czym piszecie:
http://www.polityka.pl/polityka/index.j ... &page=text

Cytat:

---

Dziecko nie odbiera opowieści, którą fundujemy mu na dobranoc, w sposób dosłowny. To nie jest film, w którym mamy żywy plan i leje się krew. Grymas bólu Baby Jagi wkładanej do pieca to jest sfera symbolu. Jedne postacie są jasne jak Śnieżka, a inne są ciemne jak zbójcy, co mieszkają w lesie, czy zła królowa. Zło zostaje zniszczone w symbolicznej walce. Dziecko, podobnie jak człowiek archaiczny, doskonale operuje kategoriami symbolicznymi. To my wraz z rozwojem cywilizacji zatraciliśmy tę umiejętność.

---

Swoją drogą, aż nie chciało mi się wierzyć i sprawdziłam - w mojej książce Andersena (stara, dobra, z il. Szancera):

Cytat:

---

A kiedy nastał zimny ranek, w kąciku przy domu siedziała dziewczynka z czerwonymi policzkami, z uśmiechem na twarzy - nieżywa: zamarzła na śmierć ostatniego wieczora minionego roku. Ranek noworoczny oświetlił martwa postać trzymającą w ręku zapałki, z których garść była spalona.

---

Tłumaczenie akurat Dziewczynki - Jarosław Iwaszkiewicz!
Ani słowa o trupkach!! No chyba, Budziku, że to takie uproszczenie zastosowałaś.

tak mi jeszcze przyszło do głowy, że może jeżeli nie oswoimy dzieci z negatywnymi emocjami, strachem, złością, żalem, agresją za pomocy starych dobrych bajek, to mogą mieć problemy z radzeniem sobie z nimi w przyszłości...
No w końcu po coś te bajki są...
Ale ja nie jestem specjalistą, tak sobie gdybam tylko. I na pewno przeczytam Hoffmanna starszemu przedszkolakowi.
A niektóre baśnie braci grimm na pewno wcześniej. I obowiązkowo ukochanego Andersena. (zresztą i grimmów i andersena czytaliśmy Jaśkowi, jak był jeszcze po tamtej stronie brzucha :D )

Cytat:

---

Zamieszczone przez rzezuchama

Swoją drogą, aż nie chciało mi się wierzyć i sprawdziłam - w mojej książce Andersena (stara, dobra, z il. Szancera):

Cytat:

---

A kiedy nastał zimny ranek, w kąciku przy domu siedziała dziewczynka z czerwonymi policzkami, z uśmiechem na twarzy - nieżywa: zamarzła na śmierć ostatniego wieczora minionego roku. Ranek noworoczny oświetlił martwa postać trzymającą w ręku zapałki, z których garść była spalona.

---

Tłumaczenie akurat Dziewczynki - Jarosław Iwaszkiewicz!
Ani słowa o trupkach!! No chyba, Budziku, że to takie uproszczenie zastosowałaś.

---

Cytat:

---

Ranek noworoczny oświetlił małego trupka trzymającego w ręku zapałki, z których garść była spalona

---

Str. 185-186, tłum. też Iwaszkiewicz. Wydawnictwo Poznańskie, 1985r.

a ja powiem tak, wyobraźcie sobie, ze jako dorosłe osoby czytacie po raz pierwszy bajkę ....np. Dziewczynkę z zapałkami. Jestem pewna, że każda z Was po przeczytaniu zareaguje w podobny sposób-smutek,łza w oku itp, dlaczego?
Dlatego, że my dorośli patrzymy na świat zupełnie innymi oczami.Historie Dziewczynki z zapałkami odbieracie jako kochające matki, dlatego bajka ta, tak Wam się nie podoba. Dziecko patrzy na to inaczej, po swojemu, nie kieruje się takimi emocjami jak my dorośli.Z dzieciństwa pamiętamy tylko,że coś było miłe,albo przykre dla nas, nie pamiętamy swoich wyobrażeń,myśli czy tez emocji. Lepiej jak dziecko pozna realia tego świata poprzez takie właśnie bajki, niż dozna szoku po zetknięciu się z rzeczywistościa( która jest coraz okrutniejsza :()Więcej szkody robią okrutne bajki w telewizji, które dzieci oglądają bez końca. Bajkę czytaną przez kochającą osobę, przy której dziecko czuje się bezpieczne (nawet straszną ) dziecko słucha i wyobraża sobie historię po swojemu na tyle na ile pozwoli mu tylko i wyłącznie jego wyobraźnia,bajki w telewizji narzucają dziecku gotową wizualnie historię.
Pozdrawiam cieplutko :)