Wersja do druku
jak bylam sama, tzn zanim poznalam drugiego meza, to conajmniej trzy lata z rzedu jezdzilam sama z corka nad morze, zazwyczaj na tydzien.
Zawsze bralam kuszetke, bo bezpiecznie i spalam z mala. Ale ona juz byla w wersji chodzacej, takze wozek odpadal, pamietam jednak, ze nad samym morzem czasem mi go brakowalo, bo musialam ja nosic, jak chcialam gdzies dalej sie wybrac cos zwiedzic.
Ależ ja się też załatwiałam ;) Nela stała obok, ja ją trzymałam za rączkę a sama wisiałam tyłkiem nad kibelkiem (bo nie siadam w pociągu na tych ustrojstwach) A w miejskich kibelkach to i tak miałam młodą na plecach, więc swobodnie siusiałam z nią ;)
ja napisałam że sobie nie wyobrażam z dwójka -bo i w domu z nimi zostac cały dzień to jest hardcore...
po prostu kto nie zna Damiana - nie bedzie wiedział o co chodzi...
w każdym razie określenie "zywy" to jest najłagodniej jak tylko można....
wczoraj z nim byłam w CZD - podróż autobusem (Maciuś został z babcią) - masakra ledwo go mogłam utrzymać w miejscu - kopał ludzi (niechcacy oczywiscie)
kilka razy o mało nie wpadł pod samochód itd...w pociągu było by strasznie.
o toalecie zapomnieć chyba bym mogła - macka nie postawię (jeszcze nie siedzi nawet)
a Damiana żadną siłą nie utrzymam w kabinie....
nie mówiąc juz o bagazy który bym musiała zabrac (kilka ciuchów na zmiane dla siebie damian i Macka (maciek wciąz ulewa, Damian czyms sie zaleje na bank a moze i kogoś) puszkę mleka, termos, kanapki ...chyba plecak ze stelazem...
No muszę powiedzieć, że taki kawał drogi z dzieckiem to jednak nie byle co :) My połowę tej trasy robimy jakieś 5 razy do roku, tam i z powrotem (jednak dziadkom też się wnuczka należy) Wózka do pociągu niet, bo i miejsca brak, i rąk. Młoda na plecy, a ogromna waliza do ręki. Teraz już chodząca, więc z toaletą nie ma problemu. A jak jeszcze nie chodziła, to wiązałam ją na brzuchu i sama skorzystać mogłam. Ale bądźmy szczerzy, wersal to nie jest, więc starałam się "trzymać" do końca podróży.
Mimo wszystko gratuluję odwagi, bo czasem na niezłe przypadki można trafić :)
Ha! trzeba będzie potrenować przewijanie na stojaka:)
No rewelacja!!! Brawo dziewczęta!!! Super się czyta takie posty, znaczy, że z dzieckiem można wszystko skoro z Gdyni do Krakowa da radę :) Gratuluję odwagi, ja bym się chyba z Antim nie odważyła, ale to wybitnie ruchliwe i gadatliwe dziecko ;)
Podziwiam i zazdraszczam - i wycieczki do Krakowa (dawno nie byłam i się stęskniłam), i odwagi, i w ogóle :)
Chylę czoła przed pokonaną odległością! Bo ja bym sobie wcześniej wysnuła w myśli widok mojego dziecięcia ryczącego wniebogłosy przez, np. 2 h., bo zasnąć nie może w nowym miejscu :) I do tego szczęśliwi współpasażerowie :)
Podziawiam, dziewczyny, podziwiam. I może się zainspiruję...?
ja do rodziców jeżdziłam 3 razy pociągiem z Lodzi do Sz-na a ostatni raz to byłam już w ciąży z kolejnym :) przewijanie na stojaco lub na siedzeniach, ludzie przeważnie uprzejmie na ten moment ustępowali mi miejsca :) ale zawsze byłam podróżą umęczona. teraz z dwójką sobie nie wyobrażam, choć chcę z nimi polecieć samolotem do Włoch, ale to o wiele krócej no i stewardessy pomagają.