też tak macie?

nie czuję się szowinistką chustową

napisałam że mam tak, że jak widzę płaczące dziecko wiezione w wózku przodem do świata ( i jeswzcze na przykład wózkiem telepane) to mi go żal, bo być może potrzebuje choć wzrokowego kontaktu z mamą i dlatego płacze.
napisałam, że ja muszę widzieć swoje dziecko jeżeli jedziemy na spacer w wózku bo potrzebuję mieć z nim kontakt bo spacer jest dla nas, dla poznawania świata, a nie dla 'mienia spokoju od dziecka'.
nie napisałam ale napiszę teraz - mając dziecko na plecach mam z nim kontakt - mogę złapać za rączkę miziającą mnie po szyi, moge zrobic a kuku i popatrzyć sobie z dzieckiem w oczy zza ramienia, mogę puścić oczko w lusterko do dziecka

dajcie spokój to kwestia charakteru,wieku dziecka,okoliczności,portfela nawet.
spróbujcie moją 2,5-letnią córkę włożyć do wózka tyłem do świata,to pozabija;),moja najstarsza jak była mała to też tak miała,jakoś umiałyśmy gadać nie do siebie ale o tym co mijamy,co widzimy.właśnie wtedy cały czas gadałyśmy do siebie żeby słyszeć swój głos nie widząc się.
teraz mam Marylę tylko przodem do siebie w wózku bo jest za mała na tyłem ale już zaczynam jej przeszkadzać w widoczności.
wrzucanie wszystkich czy to dorośli,czy dzieci,do jednego worka, jest denne.
a a nawiązując do "wszystkie wózki są be"-jak mam bez wózka zrobić dwusiatkowe zakupy z 10-miesięczniakiem i 2,5-latkiem w sklepie samoobsługowym?ach,no tak-jedno z przodu,drugie z tyłu.
dodam,że zastanawia mnie co w takim razie czują mamy,którym przykro że dziecko tyłem do matki i w wózku,gdy wsadzają dzieciaka do fotelika samochodowego (0-13kg) na tylnej kanapie samochodu.
zgadzam się z zosinamamą,raz potrzebny jest wózek,raz chusta i to rodzice sa winni jesli nie dostosowują wyboru do dziecka.
a to że przodem czy tyłem?jak pisałam wiek i charakter dziecka mają największe znaczenie.to nawet kwestia jaki to wózek bo ja mam na przykład taki,że dziecko tylko lekko głowę odchyli i już mnie widzi.nie dość że młodej świata nie zasłaniam to jeszcze wiszę nad nią:)
Marylka wścieka się jak ją z przodu wiążę w chuście (a przecież według większości powinna to uwielbiać:twisted:)
naturalnie dzieciak płaczący telepany w wózku to takie samo zło jak płaczący w chuście gdy rodzic go nosi:twisted:

mamy dwa wózki, dostaliśmy jak byłam w ciąży. obydwa tylko przodem do świata. jeden nie używany w ogóle, drugi mniej więcej raz na 2 miesiące. pewnie że chętniej woziłabym przodem do siebie, jak już wożę, ale w takiej sytuacji mam kupować trzeci wózek? bez sensu.

ja bym tu rozdzieliła świadomość od podświadomości.
Świadomość: nie, nie przeszkadza mi. Wiem (powiada mój rozum), że każdy ma prawo wyboru, każdy hoduje własne dzieci jak uważa za właściwe, każde dziecko jest inne itd, itp.
Podświadomość: dziecko w wózku (wariant: niepełzak położony w łóżeczku)?? i leży spokojnie?? i nie jęczy?? chore! zamęczone! natychmiast wyjąć, sprawdzić, to nie jest normalne! A jak jęczy, to tym bardziej natychmiast wyjąć, wiadoma sprawa.

dla wyjaśnienia: moja aż do dwunożności była z chuściochów wisiulcowatych, łóżeczko i wózek mogły nie istnieć. Na szczęście jak na razie udaje mi się za pomocą świadomości powstrzymywać podświadomość przed nieprzemyślanymi interwencjami ;)

Cytat:

---

Zamieszczone przez magda1980

dajcie spokój to kwestia charakteru,wieku dziecka,okoliczności,portfela nawet.

---

oraz miejsca zamieszkania ;)
gdybym mieszkała na parterze używałabym pewnie wózka, który posiadam - wielki czołg z super dużą wygodną gondolą i dopinaną spacerówką w dowolnym kierunku. Ponieważ mieszkam na wysokim 3cim bez windy i musze na nie wtargać Hankę, często 2 siaty i ciągnąć za sobą Bartosza potrzebuję wózka przede wszystkim lekkiego i małego, żeby go zarzucić na ramię, nawet za cenę kierunku umiejscowienia dziecka względem kierunku jazdy....

a na marginesie...w wkestii zakupów... kupiłam sobie pojemny plecak...konfiguracja jest taka:
Hanka na brzuchu, zakupoy na plecach, w 1 ręce siata w drugiej dłoń Bartosza, wyglądam jak wielbład ale jakbym miała jeszcze na góre wózek dźwigać to wolę obecne rozwiązanie :ninja:

magda, miałam właśnie napisać coś podobnego ;)

Na temat: nie, nie mam czegoś takiego ;) wiem, ze nie osądza sie po pozorach. Czasem po prostu sytuacja jest diametralnie inna niż nam się na oko wydaje.

Ja Jerza wożę w wózku przodem do świata, bo on po prostu tego chce. Noszonego (na plecach czy na biodrze) często wyjmuję ryczącego w niebogłosy ;) Także reguł nie ma! Byłam wyrodna, ze tak długo katowałam dziecko robiąc to co wydawało mi się najlepsze dla niego, on jednak chciał zupełnie inaczej.
I tak na jednym spacerze potrafimy: jeździć wózkiem przodem do świata, tyłem do swiata, chustować na plecach i jeszcze na nóżkach wracać ;P

http://kobieta.interia.pl/zdrowie/ne...eci,nId,405354