gleba z dzieckiem w chuście

[justyna_m]

tego bym nigdy nie wymyśliła, że się z dzieckiem w chuście wywalę :duh:

padało, błoto na ścieżce, crocsy... i zaliczyłyśmy glebę, na szczęście poleciałam na bok i Hanki nie przygniotłam, oczywiście się wystraszyła (i ja jakieś tysiąc razy bardziej), ale szybko przeszło, tylko trochę gruntu we włosach miała, a ja obtarte kolano. No i babcia prawie zawał serca na ten widok.

ciekawe, czy komuś jeszcze się udała taka sztuka.

teraz myślę, że jakbym ja na rękach niosła, to by mogło się skończyć gorzej.

[Madisa]

nie Ty pierwsza i pewnie nie Ty ostatnia, na rękach to bywa gorzej, też takie wątki bywały. OMG poczułam się staro... i słusznie :rolleye:

Zaraz poszukam ;)


edit: Poszukałam
w chuście:
http://chusty.info/forum/showthread.php?t=1680&highlight=upadek
http://chusty.info/forum/showthread.php?t=26927&highlight=upadek (niby w chuście a wcale się dobrze nie skończyło)
na rękach:
http://chusty.info/forum/showthread.php?t=63718&highlight=upadek

[justyna_m]

się pospieszylam, zamiast poszukac wątku, ale emocje jeszcze mi nie zeszły...

[madagaskar]

mi sie trzy lata temu ze starszaczka zdarzylo poleciec na kanciaste betonowe schody-spieszylam sie bieglam w gore i sie potknelam, cale szczescie mialam mala w nosidle i rece wolne wiec na nia nie runelam tylko jakos sie wyratowalam, strach myslec co by bylo gdyby nie nosidlo

[shazza]

Uf, dobrze, że Wam się nic nie stało!!!

Miałam się nie przyznawać, ale jeśli Cię to pocieszy...;) ja z 2 miesiące temu idąc z piekarni z dziecięciem w kieszonce potknęłam się na typowym łódzkim chodniku - Janko się nawet nie obudził o dziwo (zdążyłam jedną ręką zasekurować główkę, więc tylko zmienił pozycję z wertykalnej na horyzontalną, bez większego szarpnięcia. A ja prawie skręciłam nadgarstek i mocno poturbowałam kolano (strup miałam, jak za przedszkolnych czasów, ślad do tej pory) i zrobiłam dziurę w ulubionych spodniach.
No i stan przedzawałowy zaliczyłam ja, panie z piekarni i panowie robotnicy, remontujący ulicę.
Witam w klubie zatem:)

[justyna_m]

Poczytalam archiwalne watki, dzięki Madisa. Jednak wypadki chodzą po ludziach.

Shazza-przybij piątkę.
Ja przy upadaniu prawie nigdy nie wyciągam rąk :) W dzieciństwie zawsze miałam strupy na nosie/policzkach. Taka przypadłość.

[JoShiMa]

ciekawe, czy komuś jeszcze się udała taka sztuka.
Zaliczyłam glebę zimą. Szłam z dzieckiem w chuście z przodu i z psem na smyczy. Chodnik nieodśnieżony tylko wąziutka ścieżka wydeptana a w niej na dnie taki mielący się pod stopami śnieg z piaskiem. No i mój własny pies postanowił mnie wyprzedzić i mnie podciął. Na szczęście upadłam do przodu i podparłam się rękoma, a dziecko było dobrze zamotane. Nawet nie drgnęło i się nie obudziło.

[kamilka]

Ja też zaliczyłam, tykle że na schodach... Było krzyku co niemiara:cry: i guz przez tydzień.
Jak tylko dotarłam do domu buty w których szłam wylądowały w koszu

[Tola_zet]

justyna, shazza - buziaki dla was :kiss:

jedyne co mi przychodzi do głowy to (:oops: nie umiem wstawić ładnie filmu niestety):

http://www.youtube.com/watch?v=IJ2kvZpJ_BU

[Ilka]

Witaj w klubie ;)
Ja poleciałam na mokrych schodach z Agatką w kieszonce, zimą pod kurtką. Mała miała ok1-1,5 miesiąca. Asekurowałam się ręką i poleciałam na plecy. W wąktu zimowym dziewczyny śmiały się z mojej pupy, ale kość ogonowa bolała mnie chyba ponad miesiąc. O zawale serca wspominać nie muszę ;)

[panthera]

mnie własny syn starszy podciął. Maciek wtedy jeszcze z przodu był. pacnełam na tył troszkę na bok. poobijana byłam ja i starszy, młodemu zupełnie nic.
czyli wychodzi że statystycznie w chuście bezpieczniej.

[Nata]

Glebłam z Mirem w kółkowej. Na budowie domu i to tak nieszczęśliwie,ze uderzył głową w pustak. Bardzo sie wystraszyłam. POjechałam do szpitala,ale na szczęscie nic sie nie stało.

[Georgina]

Mnie się zdarzyło potknąć tylko - chodząc byłam tak zamyślona, że nie zauważyłam dziury w chodniku :duh: mała była na plecach dobrze zawiązana, skończyło się na zbitym kolanie, otartych dłoniach i śmiechu Jagódki - bo to dobra zabawa jak mama fiknie;-)

[martekle]

Nie dalej jak wczoraj, wracalismy do domu i mała zaczęła sie awanturowac o jedzenie.
Szukałam miejsca by ja intymnie nakarmić i gdzieś tam po schodach za namiotem coś wypatrzylam i przestałam patrzeć pod nogi
No i lecę jak długa, milion myśli w głowie ze zaraz zabije dziecko.
Na szczęście cudem sie uratowałam w ostatniej chwili niczym jak je matrixie wygielam sie do tylu utrzymując równowagę.
Mam tylko rozżalony palec u nogi o jakis drut.

Co do wywalania sie, to często schylam sie do starszaka a on sobie lubi na kolano mi usiąść i wtedy tez tracę równowagę.

[martekle]

Hahaha palec mam rozwalony a nie rozżalony, choć może miec do nie żal, ze go nie uratowałam
Autokorekta ipada nie przestaje mnie zaskakiwać
Dobra idę spać, bo już brednie wypisuje

[Pondo]

A mnie się bardzo spodobało w tym kontekście słowo "rozżalony palec" dawało duże pole dla wyobraźni:)

[Olik]

Niosłam Idalię w kółkowej po schodach, do góry, potknęłam się i poleciałam w przód. Instynktownie głowę jej zakryłam przedramieniem, inaczej walnęłaby o kant schodka. Zbiłam sobie łokieć, Idalia nawet nic nie zauważyła.