Czasem warto odłożyc chustę...

[MonikaK]

Ostatni czas to był dla mnie czas porażek noszeniowych. Ignac piszczał przy wiązaniu, wiercił się, płakał po kilku minutach noszenia. Do tego upał też nie sprzyjał motaniu.
Chusta poszła w kąt na prawie miesiąc, między czasie używana na krótko i bez obopólnej satysfakcji.
Od poniedziałku zaczynam praktyki, ciężko mi, choć tylko na 4 godziny dziennie, ale Igi będzie zostawał beze mnie (z samym tatą). W związku z tym mam ogromna potrzebę wytulenia i wyprzytulania go.
Wyciagnęłam wczoraj chustę. Najpierw godzinę noszenia w plecaku prostym po domu- o dziwo bez sprzeciwu Ignasia- dzieć zaglądał przez ramię jak mama sprząta i gotuje i radość oboje mieliśmy wielką. Potem pół godziny próbowaliśmy zawiązać plecak hanti. Nie wyszło, musimy poćwiczyć, więc wróciliśmy do prostego i na spacer.
A wieczorem Ignaś przebudził się i tak płakał, że została chusta i podwójny X. I o dziwo dał się zawiązać z przodu, chociaż od dawna preferujemy plecki :lol:

Powiem Wam, że to niezwykłe uczucie zawiązać po takiej krótkiej przerwie :)
Ale miałam radochę!
A piszę to do wszystkich, którzy mają chustowy kryzys- czasem warto odłożyć chustę, by potem pokochać noszenie na nowo :D

[Jasnie Pani :)]

Powiem Wam, że to niezwykłe uczucie zawiązać po takiej krótkiej przerwie :)

krotkiej przerwie???? Moje dzieci za szybko rosna, zeby sobie pozwalac na jakiekolwiek przerwy :(, nawet jednodniowe. a wiecej dzieci miec nie bede :(

[MonikaK]

Chodzi mi tylko o to, że każdemu się zdarzają kryzysy,a noszenie ma być przyjemnością :)
A dziecko z noszenia też ma być zadowolone, skoro nie chce, to nie będę go zmuszać, tylko dla własnego chcenia.

[Guest]

no tak czasami bywa ....
a hanti mi poszło szynko jak opanowałam plecak z krzyżem ;)

radocha z noszenia wielka i jak widzę gdy mała przynosi mi chustę aby ją zawiązać to sobie myślę, że każdą chwilę spędzoną w pracy marnuję podwójnie

[kasia]

Chodzi mi tylko o to, że każdemu się zdarzają kryzysy,a noszenie ma być przyjemnością :)
A dziecko z noszenia też ma być zadowolone, skoro nie chce, to nie będę go zmuszać, tylko dla własnego chcenia.

popieram:) nic na siłę. czasem warto dać sobie odrobinkę looozu:)

[sylvana]

Zgadzam się z Tobą całkowicie. Przecież ma to być obopólna radość z bliskości. Dziecku też trzeba dać możliwość wyboru, szczególnie wtedy, gdy zaczyna odkrywać świat na własnych nóżkach. trudno go wtedy tak po prostu przywiązać do siebie:)

[MonikaK]

no tak czasami bywa ....
a hanti mi poszło szynko jak opanowałam plecak z krzyżem ;)

radocha z noszenia wielka i jak widzę gdy mała przynosi mi chustę aby ją zawiązać to sobie myślę, że każdą chwilę spędzoną w pracy marnuję podwójnie

Baryłka plecak z krzyżem mówisz? :ninja: spróbujemy! :)

[magnus]

Nigdy nic na siłę, u nas też się przerwy sprawdzały, choć po jednej z nich pożegnaliśmy się z chustami na dobre. Zostały nam nosidła.

[olka]

My dajemy odpocząć chuście w te upały... Choć dziś pod wpływem wątku znów do niej zatęskniłam! Decyzja - na wieczorny spacer w chuście! :D

[Paprotka]

Zgadzam się w 100% Nic na siłę! My też mieliśmy takie kryzysy (znacznie krótsze na szczęście) i o tyle przyjemniej wiązało się po nich :) Wtedy się doceniało bliskość, jaką daje chusta ;)

[annya]

My jeszcze buntu nie przeszliśmy i mam nadzieję, że nas minie. Każdy dzień dla mnie bez noszenia, to dzień stracony ;). Uważam jednak podobnie jak Wy - nic na siłę! To ma być wzajemna przyjemność, a nie własne "widzimisię".
Najważniejsze, że kryzysowe dni już za Wami :).

[horpyna]

miałam kryzys na samym początku, jak zaczęłam wiązać - Gabi się darła i trudno ją było uspokoić, ale ona z tym ogólnie wrzaskliwych, więc się nie zniechęciłam, odczekałam tydzień-dwa i potem zaczęłam motać ją w domu tak na chwilę, jak zaczynała się wiercić i kaprysić wyjmowałam ją i w końcu się przekonała :) teraz jak widzi, że mam w rękach chustę zaczyna się uśmiechać :)